Παρά την πολεμική εμπλοκή με το Ιράν, η κυβέρνηση Τραμπ κλιμακώνει τον αγώνα της κατά του ισλαμικού εξτρεμισμού, θέτοντας στο στόχαστρο τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Στη νέα εθνική στρατηγική κατά της τρομοκρατίας που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 6 Μαΐου 2026, ο Λευκός Οίκος προσδιορίζει την οργάνωση ως τη «ρίζα όλης της σύγχρονης ισλαμιστικής τρομοκρατίας» και δεσμεύεται για την πλήρη συντριβή της σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η Ουάσιγκτον, έχοντας ήδη αναλάβει δράση κατά παραρτημάτων της Αδελφότητας σε Αίγυπτο, Ιορδανία, Λίβανο και Σουδάν, προαναγγέλλει τη σύντομη ένταξη και άλλων κλάδων της οργάνωσης στη λίστα των Ξένων Τρομοκρατικών Οργανώσεων.
Σημειώνεται πως τον περασμένο Ιανουάριο, οι ΗΠΑ προχώρησαν σε ιστορικής σημασίας χαρακτηρισμούς, στοχοποιώντας το παράρτημα του Λιβάνου για την ένοπλη δράση του στο πλευρό της Χεζμπολάχ, καθώς και τους κλάδους της Αιγύπτου και της Ιορδανίας για την υποστήριξη που παρέχουν στη Χαμάς.
Η αντιμετώπιση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας αποτελεί σύνθετο πρόβλημα για τις αμερικανικές αρχές λόγω της πολυεπίπεδης δομής και της οργανωτικής της προσαρμοστικότητας. Από τις ρίζες της στην Αίγυπτο του 1920, η οργάνωση εξελίχθηκε σε ένα παγκόσμιο δίκτυο με μεγάλη αυτονομία ανά περιοχή. Ενώ ορισμένα τμήματα, όπως η Χαμάς, υιοθετούν ανοιχτά τη βία, άλλα δρουν μέσα από το πολιτικό σύστημα, φιλανθρωπικά ιδρύματα, μέσα ενημέρωσης και ακαδημαϊκά δίκτυα, γεγονός που δυσχεραίνει τη συνολική αντιμετώπιση της απειλής από την πλευρά των ΗΠΑ.
Η νέα αμερικανική στρατηγική υπογραμμίζει ότι οι απλοί χαρακτηρισμοί ως τρομοκρατικές ομάδες δεν αρκούν για την αποδυνάμωση του οικοσυστήματος της Αδελφότητας, καθώς απαιτείται η διάλυση της επικοινωνιακής της αυτοκρατορίας και η επιβολή οικονομικής ασφυξίας.
Ο σχεδιασμός προβλέπει τη στοχοποίηση διεθνών μέσων ενημέρωσης που διαμορφώνουν τον ισλαμιστικό λόγο, την αποκοπή χρηματοδοτικών δικτύων που μετακινούν κεφάλαια υπό το πρόσχημα φιλανθρωπικών σκοπών και την ανάσχεση ακαδημαϊκών θεσμών που προωθούν την ιδεολογία της οργάνωσης.
Τέλος, η Ουάσιγκτον στρέφει το βλέμμα της προς το Κατάρ και την Τουρκία, ασκώντας έντονη διπλωματική πίεση και καθιστώντας σαφές ότι η στήριξη ενός κινήματος με αντι-αμερικανικό πυρήνα είναι ασύμβατη με τις διμερείς σχέσεις που οι χώρες αυτές επιδιώκουν να διατηρήσουν.